Κοινωνία/Σχέσεις ~ Συναισθήματα ~ Συμπεριφορά Vs Jesus !!!
Έχω βρεθεί στο βάθος της κατάθλιψης για διάφορους λόγους. Και ναι, πολλοί άνθρωποι μου γύρισαν την πλάτη. Αλλά δεν είμαι εδώ για να εκφράσω τη λύπη μου — ο Θεός έχει μοναδικούς τρόπους να εργάζεται στη ζωή μας, ειδικά στις πιο δύσκολες στιγμές, διδάσκοντάς μας πολύτιμα μαθήματα μέσα από τον πόνο.
Το να βρίσκεσαι στο βάθος του πηγαδιού δεν είναι εύκολο. Είναι σκοτεινό, χωρίς απαντήσεις, χωρίς προφανή διέξοδο, χωρίς ομορφιά και χωρίς ελπίδα. Αλλά όταν η καρδιά αποφασίζει να αντιδράσει, να χαράξει ένα σχέδιο και να πιστέψει ότι είναι δυνατό να βγεις από εκεί, η οπτική μας αλλάζει. Αντί να θρηνούμε, αρχίζουμε να αναζητούμε λύσεις. Το βάθος του πηγαδιού δεν μπορεί να είναι η κατοικία μας, αλλά αν φτάσαμε εκεί, είναι επειδή υπήρχε κάτι που έπρεπε να μάθουμε.
Ρώτα τον εαυτό σου:
▶️ Πώς ήσουν πριν πέσεις❓
▶️ Ποια ήταν τα σχέδιά σου❓
▶️ Ποιες αποφάσεις και ποιες παρέες σε έφεραν μέχρι εδώ❓
▶️ Πώς αντιμετώπιζες τους άλλους — και τον εαυτό σου❓
Η αυτοκαταστροφή αρχίζει όταν αποσπάμε την προσοχή μας από το ουσιαστικό και εστιάζουμε μόνο σε ό,τι είναι ευχάριστο — το οποίο δεν είναι πάντα υγιές. Μετά από τόσες μάχες, κατάλαβα ότι το βάθος του πηγαδιού μου δίδαξε έξι ισχυρά μαθήματα, τα οποία έγιναν θεμελιώδη για να ξαναγράψω την ιστορία μου:
1). Τα Δάκρυα Καθαρίζουν Τη Λάσπη (Κλάψτε): Η καρδιά επίσης βαραίνει. Όσο πιο βρώμικη είναι, τόσο περισσότερο καθυστερούμε το ταξίδι μας. Το κλάμα είναι απαραίτητο — ανακουφίζει, καθαρίζει την ψυχή, μας απελευθερώνει. Συχνά, κρατάμε τον πόνο μέσα μας επειδή πιστεύουμε ότι πρέπει να είμαστε δυνατοί, και έτσι γινόμαστε σκληροί με τον εαυτό μας.
Υπάρχουν καταστάσεις που μπορούν να επιλυθούν μόνο μεταξύ εσάς και του Θεού. Μην κλαίτε για να σας λυπηθούν οι άλλοι. Κλαίτε για να θεραπευτείτε. Θυμηθείτε την Άννα, στη Βίβλο, που προσευχήθηκε και έκλαψε βαθιά στον Θεό για ένα παιδί. Τα δάκρυά της δεν ήταν μάταια. Της έφεραν ανακούφιση και δύναμη για να συνεχίσει. Ο πόνος μπορεί να είναι βαθύς, αλλά το κλάμα είναι απελευθερωτικό.
2). Γλιστρώντας Μαθαίνουμε Την Ισορροπία Και Την Προσοχή: Στην απελπισία, ενεργούμε χωρίς σύνεση και αυξάνουμε τον πόνο μας. Τα γλιστρήματα γεννιούνται από την ανυπομονησία και την συναισθηματική ανισορροπία. Για να βγούμε από το βάθος, πρέπει να ακούσουμε τον εαυτό μας, να σκεφτούμε, να αναζητήσουμε καθοδήγηση στον Θεό. Η πίστη έρχεται από το άκουσμα — αυτή είναι η στιγμή να ακούσουμε περισσότερο από το να δράσουμε.
Το να φτάνεις στο ναδίρ δεν είναι το τέλος. Είναι η αρχή. Για να ανέβεις, πρέπει να καθαρίσεις, να ισορροπήσεις και να κοιτάξεις προς τα πάνω με νέες σκέψεις. Η επιστροφή σου στην κορυφή ξεκινά μέσα σου.
3). Κοιτάξτε Προς Τα Πάνω: Κάποιοι λένε ότι στο βάθος του πηγαδιού υπάρχει ένα ελατήριο. Αλλά αν πηδήξετε χωρίς να μάθετε, θα επιστρέψετε γρήγορα στο ίδιο σημείο. Ο Ψαλμωδός δήλωσε: «Ανασηκώνω τα μάτια μου προς τα βουνά, από όπου έρχεται η βοήθειά μου» (Ψαλμός 121).
Μην εστιάζετε στον πόνο, αλλά σε αυτόν που είναι πάνω από όλα. Ο Θεός σε φροντίζει, ακόμα και όταν όλα φαίνονται χαμένα. Απομάκρυνε τα μάτια σου από την θλίψη και στρέψ' τα προς τον ουρανό. Υπάρχει ένας Θεός που μεταμορφώνει τις ιστορίες.
4). Αναπτύξου Στις Δυσκολίες: Οι δυσκολίες είναι γόνιμα εδάφη για την ανάπτυξη. Ο Ιωσήφ ευημέρησε ακόμα και στην Αίγυπτο ως σκλάβος, γιατί ο Θεός ήταν μαζί του. Ακόμα και προδομένος, ξεχασμένος και ταπεινωμένος, δεν έχασε την πίστη του. Ό,τι έκανε ευημερούσε, επειδή η καρδιά του ήταν στον Θεό.
Και εσύ μπορείς να μεγαλώσεις μέσα στον πόνο. Ανακάλυψε ξανά τον εαυτό σου. Η διαδικασία είναι δύσκολη, αλλά μέσα από αυτήν γίνεσαι πιο δυνατός. Η ευλογία σου σε συνοδεύει. Η υπόσχεση που δόθηκε στον Ιησού του Ναυή είναι και δική σου: «Κάθε τόπο που πατήσει το πέλμα του ποδιού σου, σου τον έχω δώσει» (Ιησούς του Ναυή 1:3).
5). Αναγνωρίστε Ποιοι Είναι Οι Φίλοι Σας: Όλοι επιθυμούν την υπομονή του Ιώβ, αλλά όχι τα βάσανα του. Έχασε τα πάντα: περιουσία, παιδιά, υγεία. Η γυναίκα του τον απογοήτευσε. Και καταράστηκε τη γέννησή του. Αλλά ένας φίλος του, ο Ελιφάζ, του θύμισε την πίστη του και το πώς βοηθούσε τους άλλους.
Μερικές φορές νιώθουμε μόνοι, αλλά πάντα υπάρχει κάποιος που μας υποστηρίζει. Υπάρχουν φίλοι πιο πιστοί από αδελφούς (Παροιμίες 18:24). Ωστόσο, προσέξτε: μερικοί επιθυμούν μόνο να σας δουν να πέφτετε. Προχωρήστε σταθερά — ο Λυτρωτής σας ζει και ενεργεί, ακόμα και όταν όλα φαίνονται στάσιμα.
Μείνε ήσυχος. Σιωπή. Ο Θεός κάνει το έργο Του.
6). Συγχώρησε Για Να Είσαι Ελεύθερος: Το να συγχωρείς πονάει. Δεν είναι εύκολο. Είμαι και εγώ άνθρωπος και χρειάζομαι χρόνο για να επουλωθούν οι πληγές μου. Αλλά χωρίς συγχώρεση, η ψυχή παραμένει αιχμάλωτη. Ο Ιησούς, πληγωμένος και σταυρωμένος, ζήτησε συγχώρεση για όσους Τον έβλαψαν. Νίκησε τον εαυτό Του πριν νικήσει τον θάνατο.
Και εσύ πρέπει να νικήσεις τον εαυτό σου. Το να συγχωρείς δεν σημαίνει να ξεχνάς. Σημαίνει να απελευθερώνεσαι από τη συναισθηματική φυλακή που προκαλεί η μνησικακία. Ακόμα κι αν ο άλλος δεν το αξίζει, εσύ αξίζεις να είσαι ελεύθερος. Η συγχώρεση θεραπεύει, μεταμορφώνει και σε φέρνει πιο κοντά στον Θεό.
The wonderful article was written by Cecilia sfalsin{Σεσίλια Σφάλσιν} & translation the underling Sinakis
ceciliasfalsin
Το να βρίσκεσαι στο βάθος του πηγαδιού δεν είναι εύκολο. Είναι σκοτεινό, χωρίς απαντήσεις, χωρίς προφανή διέξοδο, χωρίς ομορφιά και χωρίς ελπίδα. Αλλά όταν η καρδιά αποφασίζει να αντιδράσει, να χαράξει ένα σχέδιο και να πιστέψει ότι είναι δυνατό να βγεις από εκεί, η οπτική μας αλλάζει. Αντί να θρηνούμε, αρχίζουμε να αναζητούμε λύσεις. Το βάθος του πηγαδιού δεν μπορεί να είναι η κατοικία μας, αλλά αν φτάσαμε εκεί, είναι επειδή υπήρχε κάτι που έπρεπε να μάθουμε.
Ρώτα τον εαυτό σου:
▶️ Πώς ήσουν πριν πέσεις❓
▶️ Ποια ήταν τα σχέδιά σου❓
▶️ Ποιες αποφάσεις και ποιες παρέες σε έφεραν μέχρι εδώ❓
▶️ Πώς αντιμετώπιζες τους άλλους — και τον εαυτό σου❓
Η αυτοκαταστροφή αρχίζει όταν αποσπάμε την προσοχή μας από το ουσιαστικό και εστιάζουμε μόνο σε ό,τι είναι ευχάριστο — το οποίο δεν είναι πάντα υγιές. Μετά από τόσες μάχες, κατάλαβα ότι το βάθος του πηγαδιού μου δίδαξε έξι ισχυρά μαθήματα, τα οποία έγιναν θεμελιώδη για να ξαναγράψω την ιστορία μου:
1). Τα Δάκρυα Καθαρίζουν Τη Λάσπη (Κλάψτε): Η καρδιά επίσης βαραίνει. Όσο πιο βρώμικη είναι, τόσο περισσότερο καθυστερούμε το ταξίδι μας. Το κλάμα είναι απαραίτητο — ανακουφίζει, καθαρίζει την ψυχή, μας απελευθερώνει. Συχνά, κρατάμε τον πόνο μέσα μας επειδή πιστεύουμε ότι πρέπει να είμαστε δυνατοί, και έτσι γινόμαστε σκληροί με τον εαυτό μας.
Υπάρχουν καταστάσεις που μπορούν να επιλυθούν μόνο μεταξύ εσάς και του Θεού. Μην κλαίτε για να σας λυπηθούν οι άλλοι. Κλαίτε για να θεραπευτείτε. Θυμηθείτε την Άννα, στη Βίβλο, που προσευχήθηκε και έκλαψε βαθιά στον Θεό για ένα παιδί. Τα δάκρυά της δεν ήταν μάταια. Της έφεραν ανακούφιση και δύναμη για να συνεχίσει. Ο πόνος μπορεί να είναι βαθύς, αλλά το κλάμα είναι απελευθερωτικό.
2). Γλιστρώντας Μαθαίνουμε Την Ισορροπία Και Την Προσοχή: Στην απελπισία, ενεργούμε χωρίς σύνεση και αυξάνουμε τον πόνο μας. Τα γλιστρήματα γεννιούνται από την ανυπομονησία και την συναισθηματική ανισορροπία. Για να βγούμε από το βάθος, πρέπει να ακούσουμε τον εαυτό μας, να σκεφτούμε, να αναζητήσουμε καθοδήγηση στον Θεό. Η πίστη έρχεται από το άκουσμα — αυτή είναι η στιγμή να ακούσουμε περισσότερο από το να δράσουμε.
Το να φτάνεις στο ναδίρ δεν είναι το τέλος. Είναι η αρχή. Για να ανέβεις, πρέπει να καθαρίσεις, να ισορροπήσεις και να κοιτάξεις προς τα πάνω με νέες σκέψεις. Η επιστροφή σου στην κορυφή ξεκινά μέσα σου.
3). Κοιτάξτε Προς Τα Πάνω: Κάποιοι λένε ότι στο βάθος του πηγαδιού υπάρχει ένα ελατήριο. Αλλά αν πηδήξετε χωρίς να μάθετε, θα επιστρέψετε γρήγορα στο ίδιο σημείο. Ο Ψαλμωδός δήλωσε: «Ανασηκώνω τα μάτια μου προς τα βουνά, από όπου έρχεται η βοήθειά μου» (Ψαλμός 121).
Μην εστιάζετε στον πόνο, αλλά σε αυτόν που είναι πάνω από όλα. Ο Θεός σε φροντίζει, ακόμα και όταν όλα φαίνονται χαμένα. Απομάκρυνε τα μάτια σου από την θλίψη και στρέψ' τα προς τον ουρανό. Υπάρχει ένας Θεός που μεταμορφώνει τις ιστορίες.
4). Αναπτύξου Στις Δυσκολίες: Οι δυσκολίες είναι γόνιμα εδάφη για την ανάπτυξη. Ο Ιωσήφ ευημέρησε ακόμα και στην Αίγυπτο ως σκλάβος, γιατί ο Θεός ήταν μαζί του. Ακόμα και προδομένος, ξεχασμένος και ταπεινωμένος, δεν έχασε την πίστη του. Ό,τι έκανε ευημερούσε, επειδή η καρδιά του ήταν στον Θεό.
Και εσύ μπορείς να μεγαλώσεις μέσα στον πόνο. Ανακάλυψε ξανά τον εαυτό σου. Η διαδικασία είναι δύσκολη, αλλά μέσα από αυτήν γίνεσαι πιο δυνατός. Η ευλογία σου σε συνοδεύει. Η υπόσχεση που δόθηκε στον Ιησού του Ναυή είναι και δική σου: «Κάθε τόπο που πατήσει το πέλμα του ποδιού σου, σου τον έχω δώσει» (Ιησούς του Ναυή 1:3).
5). Αναγνωρίστε Ποιοι Είναι Οι Φίλοι Σας: Όλοι επιθυμούν την υπομονή του Ιώβ, αλλά όχι τα βάσανα του. Έχασε τα πάντα: περιουσία, παιδιά, υγεία. Η γυναίκα του τον απογοήτευσε. Και καταράστηκε τη γέννησή του. Αλλά ένας φίλος του, ο Ελιφάζ, του θύμισε την πίστη του και το πώς βοηθούσε τους άλλους.
Μερικές φορές νιώθουμε μόνοι, αλλά πάντα υπάρχει κάποιος που μας υποστηρίζει. Υπάρχουν φίλοι πιο πιστοί από αδελφούς (Παροιμίες 18:24). Ωστόσο, προσέξτε: μερικοί επιθυμούν μόνο να σας δουν να πέφτετε. Προχωρήστε σταθερά — ο Λυτρωτής σας ζει και ενεργεί, ακόμα και όταν όλα φαίνονται στάσιμα.
Μείνε ήσυχος. Σιωπή. Ο Θεός κάνει το έργο Του.
6). Συγχώρησε Για Να Είσαι Ελεύθερος: Το να συγχωρείς πονάει. Δεν είναι εύκολο. Είμαι και εγώ άνθρωπος και χρειάζομαι χρόνο για να επουλωθούν οι πληγές μου. Αλλά χωρίς συγχώρεση, η ψυχή παραμένει αιχμάλωτη. Ο Ιησούς, πληγωμένος και σταυρωμένος, ζήτησε συγχώρεση για όσους Τον έβλαψαν. Νίκησε τον εαυτό Του πριν νικήσει τον θάνατο.
Και εσύ πρέπει να νικήσεις τον εαυτό σου. Το να συγχωρείς δεν σημαίνει να ξεχνάς. Σημαίνει να απελευθερώνεσαι από τη συναισθηματική φυλακή που προκαλεί η μνησικακία. Ακόμα κι αν ο άλλος δεν το αξίζει, εσύ αξίζεις να είσαι ελεύθερος. Η συγχώρεση θεραπεύει, μεταμορφώνει και σε φέρνει πιο κοντά στον Θεό.
The wonderful article was written by Cecilia sfalsin{Σεσίλια Σφάλσιν} & translation the underling Sinakis
ceciliasfalsin
0 σχόλια: